کر در این موسیقی سمبل مردم است. این مردم هستند که فریاد می‌زنند و صدای یوسف که در این مرحله هنوز نمی‌دانیم کجاست، روی این فریادها حرکت می‌کند و بالاتر از تمام اینها، کر صدای زن، به عنوان سمبلی از بهشت و حوریه‌های بهشتی، به گوش می‌رسد.

زمانی هست که شما یک موسیقی را فقط می‌سازید. اما زمانی هم هست که شما فیلم را تجزیه و تحلیل می‌کنید، برای تک تک نماهای آن موسیقی در نظر می‌گیرید و سعی می‌کنید در هر لحظه با موسیقی به عرفان نزدیک شوید.

در فیلم «از کرخه تا راین» دنبال سازی می‌گشتم که به نوعی به انسان نزدیک باشد. دیدم تنها سازی که هرکسی می‌تواند بزند «سوت» است. فیلم‌های حاتمی‌کیا هم یک عنصر ثابت یعنی پلاک را همیشه با خود دارد. به همین دلیل تصمیم گرفتم وجه مشترکی در موسیقی هر دو فیلم داشته باشم؛ در واقع سوت در فیلم کرخه نشان دهنده‌ی راه سعید است و اینجا نماینده‌ی یوسف‌ها است. سوت به پلاک هم شخصیت می‌دهد.

عنوانتوضیحاتلینک ها
1آرزو
2مسافر
3خاطرات
4سرگردانی
5رهایی
6انتظار
7وداع
8یوسف
9تکامل
10شادی
11سما
12بازگشت دوباره
13بوی پیراهن یوسف
14فریاد
15وصال
16میدان خاطره‌ها
17امید دیدار
18چراغانی
19بازگشت

بوی پیراهن یوسف

۱۳۷۴

آهنگساز مجید انتظامی
دستیار آهنگساز آذرنوش صدرسالک
ویولن ارسلان کامکار، همایون رحیمیان، رضا عالمی، ابراهیم لطفی، سهیل ده‌بستی
آلتو سیاوش ظهیرالدینی، والود تاراخانیان
ویولن سل کریم قربانی، محسن تویسرکانی
کنترباس علیرضا خورشیدفر
هورن جاوید مجلسی، مسعود غریب‌نواز
ترومپت منوچهر بیگلری
دف بیژن کامکار
گروه کر الهه حمیدی شیرازی، سودابه شمس، مهدی نیکنام، اسفندیار قره‌باغی
صدابردار ناصر فرهودی، رحیم ناحی